پژوهش های مشاوره

اثربخشی درمان پذیرش و تعهد (ACT) بر شرم درونی شده دانش آموزان دارای اضطراب اجتماعی

پروبز پرزور

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد (ACT) بر شرم درونی شده دانش آموزان دارای اضطراب اجتماعی صورت گرفت.

روش: روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانش آموزان پسر دارای علائم اضطراب اجتماعی دوره دوم مقطع متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ شهرستان اردبیل می باشد. 34 نفر با روش نمونه گیری هدفمند بعد از اجرای آزمون اضطراب اجتماعی (SPIN) و مصاحبه ی بالینی انتخاب و به دو گروه ۱۷ نفری آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش پروتکل درمان پذیرش و تعهد (ACT) فلمینگ، کوکووسکی و هریس را دریافت کرد ولی گروه کنترل هیچ گونه آموزشی را دریافت نکرد. قبل و بعد از جلسات درمان از پرسشنامه شرم درونی شده (ISS) استفاده شد. داده ها بوسیله تحلیل کواریانس چند متغیره و تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد بین دو گروه آزمایش و کنترل از نظر شرم درونی شده تفاوت معناداری وجود دارد و درمان پذیرش و تعهد (ACT) می تواند باعث کاهش شرم درونی شده دانش آموزان دارای اضطرب اجتماعی شود (05/0p<).

نتیجه گیری: به طورکلی یافته های پژوهش نقش و اهمیت درمان پذیرش و تعهد را بر کاهش احساس شرم درونی شده دانش آموزان دارای اضطراب اجتماعی را نشان می دهد.

mouseout="msoCommentHide('_com_1')" onmouseover="msoCommentShow('_anchor_1','_com_1')">

اثر ساختاری سبک‌های دلبستگی ناایمن بر علائم بدریخت انگاری بدن دانش ‌آموزان: نقش میانجی ذهنی‌سازی و شفقت به خود

محمود نجفی

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر ساختاری سبک های دلبستگی ناایمن (اجتنابی و دوسوگرا) بر علائم بدریخت‏ انگاری بدن دانش ‏آموزان با نقش میانجی ذهنی سازی و شفقت به خود بود.
روش: روش این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان متوسطه اول و دوم شهر کرج در سال تحصیلی 1404-1403 بود. نمونه ای متشکل از ۳۹۷ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی از نوع خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه ترس از تصویر بدن (لیتلتون و همکاران، ۲۰۰۵)، سبک‏ های دلبستگی (هازن و شیور، 1987)، پرسشنامه ذهنی‏ سازی (دیمیتریویچ و همکاران، 2018) و پرسشنامه شفقت به خود (نف، b2003) بودند. جهت تحلیل داده ها از آزمون همبستگی و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد.
یافته‏ ها: نتایج نشان داد که هر دو بعد اجتنابی (15/0=β، 004/0P=) و دوسوگرایی (16/0=β، 002/0P=) دلبستگی ناایمن اثر مستقیم و معناداری بر علائم بدریخت انگاری بدن داشتند. همچنین، اثر غیرمستقیم سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی (199/0=β، 001/0P=) و دوسوگرا (218/0=β، 001/0P=) از طریق متغیرهای میانجی ذهنی سازی و شفقت به خود بر علائم بدریخت انگاری بدن تأیید شد و مدل برازش مطلوب داشت.
نتیجه ‏گیری: بر اساس یافته ها، سبک های دلبستگی ناایمن با تأثیر بر کاهش ذهنی سازی و شفقت به خود، زمینه ساز افزایش علائم بدریخت انگاری بدن در دانش آموزان می شوند. این نتایج بر لزوم توجه به متغیرهای واسطه ای در مداخلات بالینی و آموزشی مرتبط با بدریخت انگاری بدن تأکید دارد. پیشنهاد می شود در برنامه های پیشگیرانه و درمانی، تقویت ذهنی سازی و شفقت به خود در کنار توجه به سبک های دلبستگی ناایمن مدنظر قرار گیرد.

روایت نوجوانان و جوانان ایرانی از جنگ 12 روزه: مطالعه کیفی در بستر خانواده

سیده فاطمه موسوی

مطالعه وضعیت روانی نوجوانان در زمان جنگ و تأثیر درگیری های نظامی بر سلامت روان آن ها ضرورتی انکارناپذیر دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر درگیری های نظامی در جنگ ۱۲ روزه تحمیلی رژیم صهیونیستی با ایران بر وضعیت روانی نوجوانان و جوانان در بستر خانواده انجام شد. این مطالعه با روش توصیفی، رویکرد کیفی و تحلیل محتوا صورت گرفت. ۲۴ نوجوان و جوان مجرد (دامنه سنی ۲۴-۱۵ سال، با میانگین±انحراف استاندارد 71/2±33/19) عمدتاً ساکن استان تهران، به صورت مجازی و از طریق مصاحبه ساختارمند مشارکت کردند. پاسخ ها در شش حوزه تحلیل شد: تفسیر و ادراک از جنگ، بروز احساسات و واکنش های روانی/رفتاری، مواجهه با واکنش های خود و اطرافیان، واکنش خانواده، ارزیابی آینده تحت تأثیر جنگ. در مجموع ۲۳ مقوله کلی و ۵۶ زیرمقوله استخراج شد. یافته ها نشان داد ادراک نوجوانان از جنگ در سه دسته تفسیر شخصی، هویت محور و ارزشی قابل بررسی است. واکنش های روانی-رفتاری آن ها شامل گوش بزنگی، مشکلات خُلقی، هیجانات دوگانه، خوگیری و عادی سازی، و خودمقاوم سازی بود. مواجهه با واکنش ها در سه الگوی فاصله گیری از واقعیت، واکنش های روانی فعال، و واکنش های معنوی ظهور یافت. خانواده ها نیز با بی کنشی، فاصله گیری، اضطراب، واکنش های فعال و معنوی پاسخ دادند. ارزیابی آینده نیز در پنج مقوله رفتارهای معطوف به خود و اجتماع، آینده غیرقابل پیش بینی، گذران روال عادی زندگی، و پیامدهای منفی دسته بندی شد. در مجموع، جنگ به عنوان پدیده ای بحرانی و آسیب زا، در بافتار هویت ملی-دینی-تاریخی هر فرهنگ تفسیرپذیر است.

ارزیابی مدل فرسودگی زناشویی بر مبنای سبک های دلبستگی با توجه به نقش میانجی سواد عاطفی در زنان متقاضی طلاق

ابراهیم نامنی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی سواد عاطفی در رابطه سبک¬های دلبستگی با فرسودگی زناشویی زنان متقاضی طلاق انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه زنان متقاضی طلاق مراجعه¬کننده به کلینیک¬های مشاوره شهر سبزوار در زمستان 1403 بود که 205 نفر از زنان متقاضی طلاق به عنوان نمونه¬ی پژوهش به صورت در دسترس انتخاب شدند. برای اندازه¬گیری متغیرها از پرسشنامه¬های فرسودگی [MM1.1]زناشویی (CBM) پاینز (1996)، خرده¬مقیاس سواد عاطفی از مقیاس کارکردهای روانشناختی خانواده ایرانی (IFPFS) کیمیایی و همکاران (1391)، و پرسشنامه سبک های دلبستگی (ASQ) هازن و شاور (1987) بهره گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده¬ها نیز از الگویابی معادلات ساختاری با نرم افزار اسمارت پی ال اس [MM2.1]استفاده شد. یافته¬ها: یافته¬ها [MM3.1]نشان داد، سبک دلبستگی ایمن بر فرسودگی زناشویی اثرمستقیم و منفی دارد (05/0>p-value) و سبک¬های دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا بر فرسودگی زناشویی تأثیر مستقیم ندارد (05/0p-value)؛ ؛ ولیکن این نتیجه بدست آمد که نقش میانجی سواد عاطفی در رابطه سبک دلبستگی اجتنابی با فرسودگی زناشویی تأیید نگردید (05/0

نقش واسطه ای معنا در زندگی و احساس تنهایی در پیشبینی افکار خودکشی بر اساس شکست عاطفی

زهرا جهانبخشی

هدف: افکار خودکشی یک مسئله مهم در حوزه سلامت عمومی است که تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد. هدف این مطالعه تعیین رابطه شکست عاطفی و افکار خودکشی با نقش میانجی احساس تنهایی و معنا در زندگی بود،
روش: این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی با روش مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آمار پژوهش را کلیه دانشجویان ساکن شهر تهران در بازه سنی 18 تا 35 سال تشکیل می دادند. نمونه پژوهش به شیوه دردسترس انتخاب شد. ابزارها شامل پرسشنامه شکست عاطفی (راس، 1999)، افکار خودکشی (بک و همکاران، 1979)، معنای زندگی (استگر و همکاران، 2006) و احساس تنهایی (دیتوماسو و همکاران، 2004) بود. حجم نمونه این پژوهش 424 نفر بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از معادلات ساختاری و نرم افزار های SPSS و AMOS انجام شد.
یافته ها: نتایج نشان داد داده ها با مدل برازش داشته و تمامی مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم معنادار بودند (p < 0/05). شکست عاطفی تأثیر مستقیم بر افکار خودکشی (β = 0/15) و بر احساس تنهایی (β = 0/46) داشت. شکست عاطفی تأثیر معکوس بر معنا در زندگی (β = -0/20) نشان داد. معنا در زندگی تأثیر معکوس بر افکار خودکشی (β = -0/22) و احساس تنهایی تأثیر مستقیم بر افکار خودکشی (β = 0/29) داشت. مسیرهای غیرمستقیم نیز از طریق میانجی گری معنا در زندگی (CI [0/02, 0/08]) و احساس تنهایی CI [0/09, 0/18]) بر افکار خودکشی معنادار بودند .
نتیجه گیری: بخشی از تاثیر شکست عاطفی بر افکار خودکشی از طریق تغییرات در احساس تنهایی و معنا در زندگی اعمال می شود. مداخلاتی که بر تقویت پیوندهای اجتماعی و تشویق به مشارکت در فعالیت های معنادار تمرکز کنند، می توانند به کاهش خطر خودکشی در افرادی که شکست عاطفی را تجربه کرده اند، کمک کنند.

پیش ‌بینی اندیشه‌ پردازی خودکشی براساس احساس خودارزشمندی، ترس از صمیمیت و پرخاشگری ارتباطی پنهان در زنان دارای تجربه خیانت زناشویی

طاهره نوری

هدف: این پژوهش با هدف پیش‏بینی اندیشه‏پردازی خودکشی براساس احساس خودارزشمندی، ترس از صمیمیت و پرخاشگری ارتباطی پنهان در زنان دارای تجربه خیانت زناشویی انجام شد. روش: پژوهش توصیفی-مقطعی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان متأهل دارای تجربه خیانت زناشویی همسر مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان درمانی در سطح شهر تهران در سال 1402 بود، که از بین آن‏ها با روش نمونه‏گیری هدفمند تعداد 150 نفر انتخاب شد. گردآوری داده‏ها علاه بر چک لیست اطلاعات جمعیت‏شناختی با پرسشنامه گرایش به ایده‏پردازی خودکشی (بک و همکاران، 1979)، پرسشنامه وابستگی‏های ارزش خود (کروکر و همکاران، 2003)، پرسشنامه ترس از صمیمیت (دسکاتنر و ثلن، 1991) و پرسشنامه پرخاشگری ارتباطی پنهان (نلسون و کارول، 2006) انجام شد. تحلیل داده‏ها با روش‏های آمار توصیفی، آزمون ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه با SPSS-v26 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین احساس خودارزشمندی (47/0-=r و 005/0>P) و مؤلفه‏های آن با اندیشه‏پردازی خودکشی در زنان دارای تجربه خیانت زناشویی همبستگی منفی و معنادارای وجود دارد. این رابطه به ترتیب بین ترس از صمیمیت (21/0=r و 008/0>P) و پرخاشگری ارتباطی پنهان (40/0=r و 002/0>P) با اندیشه‏پ ردازی خودکشی در زنان، مثبت و معنادار بود. همچنین، تحلیل رگرسیون نشان داد که به ترتیب بالاترین و پایین‏ترین توان برای تبیین اندیشه‏پردازی خودکشی در زنان مربوط به مؤلفه کناره‏گیری عاطفی (42/0=β) و مؤلفه‏های تقوا/پرهیزگاری (09/0-=β) و خراب کردن وجهه اجتماعی (09/0=β) بوده است.