Journal of counseling research

fa تاثیر زوج درمانی تلفیقی مبتنی بر پذیرش و تعهد و طرح واره درمانی بر ارزش ها و پذیرش روانشناختی در زوجین متقاضی طلاق The effect of combined couple therapy based on acceptance, commitment-schema on Acceptance and Practice and Values in Divorce applicant couples مشاوره خانواده Family Counseling پژوهشي Research هدف: زوجین متقاضی طلاق دارای مشکلات فراوانی در روابط زناشویی خود هستند و یکی از روش‌های مؤثر در بهبود ویژگی‌های مرتبط با زندگی زناشویی، روش آموزش با رویکرد تلفیقی است. پژوهش حاضر بهمنظور تعیین تاثیر روج درمانی تلفیقی مبتنی بر پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی بر ارزش ها و پذیرش روانشناختی در زوجین متقاضی طلاق انجام شد. روش:‌ روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین متقاضی طلاق ارجاع شده از دادگستری شهرستان بهشهر به مراکز مشاوره طرف قرارداد طرح کاهش طلاق در 6 ماهه دوم سال 1398 بود. در این کارآزمایی بالینی 32 نفر (16 زوج متقاضی طلاق) با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه 16 نفره آزمایش و گواه قرار گرفتند. مداخله زوج‌درمانی تلفیقی مبتنی بر پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی (لیو و مک‌کی، 2012) در 14 جلسه 90 دقیقه‌ای بهصورت گروهی برای گروه آزمایش اجرا شد. ابزارهای پژوهش، شامل پرسشنامه پذیرش و عمل (بوند و همکاران، 2011) و پرسشنامه ارزش‌های شخصی (شوارتز، 2002) بود. تحلیل داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد زوج‌درمانی تلفیقی مبتنی بر پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی  بهطور معناداری منجر به بهبود پذیرش و عمل و ارزش‌ها در زوجین متقاضی طلاق در مرحله پس‌آزمون شده است (05/0<P).  نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش بیانگر مؤثر بودن زوج درمانی تلفیقی مبتنی بر پذیرش و تعهد و طرحواره درمانی بر ارزشها و پذیرش روانشناختی در زوجین متقاضی طلاق بوده است. Aim: Divorce-seeking couples have many problems in their marital relationships, and one of the effective methods in improving the characteristics related to marital life is through offering a combined-approach educational method. The present study was conducted in order to determine the effect of combined therapy based on acceptance and commitment and schema therapy on values and psychological acceptance in couples applying for divorce. Methods: The research method was quasi-experimental with a pre-test/post-test design with a control group. The statistical population included all couples applying for divorce who were referred from Behshahr City Court to counseling centers dedicated to the Divorce Reduction Program, during the second 6 months of 2018. In this clinical trial, 32 people (16 couples applying for divorce) were selected through available sampling method and were randomly divided into two groups of 16 individuals (treatment and control groups). Combined couple therapy intervention based on acceptance and commitment and schema therapy (Liu and McKay, 2012) was implemented in 14 ninety-minute sessions in a group format (treatment group). Research tools included acceptance and action questionnaire (Bond et al., 2011) and personal values questionnaire (Schwartz, 2002). Data analysis was done by multivariate covariance analysis. Findings: The results showed that integrated couple therapy based on acceptance and commitment and schema therapy has significantly led to the improvement of acceptance and practice and values in couples applying for divorce in the post-test stage (P<0.05). Conclusion: The results of the research show the effectiveness of integrated couple therapy based on acceptance and commitment and schema therapy on values and psychological acceptance in couples applying for divorce. زوج‌درمانی تلفیقی مبتنی بر پذیرش, تعهد- طرح‌واره, پذیرش و عمل, ارزش, طلاق. Integrated couple therapy based on acceptance, commitment-schema, Acceptance and Action, Values, divorce. 192 211 http://irancounseling.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1786-2&slc_lang=fa&sid=1 Somayeh Mohammadi tileh noii سمیه محمدی تیله نویی clinic.mohamadi@gmail.com 100319475328460010965 100319475328460010965 No PhD Student Psychology, Department of Psychology, Tonekabon Branch, Islamic Azad University, Tonekabon, Iran. دانشجوی دکتری روان شناسی، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن ایران. Mohammad ali rahmani محمدعلی رحمانی rahmanima@gmail.com 100319475328460010966 100319475328460010966 Yes (Responsible author), PhD Psychology, Assistant Professor, Department of Psychology, Tonekabon Branch, Islamic Azad University, Tonekabon, Iran. (نویسنده مسئول )، دکتری روان شناسی، استادیار، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. shohreh ghorban shirudi شهره قربان شیرودی drshohrehshiroudi@gmail.com 100319475328460010967 100319475328460010967 No PhD Psychology, Associate Professor, Department of Psychology, Tonekabon Branch, Islamic Azad University, Tonekabon, Iran. دکتری روان شناسی، دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.