fa مقایسه اثربخشی شفقت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان شناختی-رفتاری مثبت نگر برخودکارآمدی زنان سرپرست خانوار مشاوره توانبخشی Rehabilitation counseling پژوهشي Research <div> <div class="msocomtxt" id="_com_1" language="JavaScript" on=""><illegal tag=""><br> <span style="font-size:10pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span lang="FA" style="font-family:"B Nazanin""></span></span></span></span></span></illegal></div> </div> <b><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">هدف:</span></span></span></b><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt"> به دلیل عدم آموزش مناسب، زنان سرپرست خانوار به‌یک‌باره با انبوهی از مسئولیت‌ها بدون آموزش از قبل مواجه‌اند که درنتیجه آن شرایط استرس‌زا و فشار روانی را متحمل می‌شوند و درنهایت خودکارآمدی این افراد تحت تأثیر قرار می‌گیرد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر شفقت درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی و درمان شناختی _ رفتاری مثبت‌نگر بر خودکارآمدی زنان سرپرست خانوار بود. <b>روش:</b> طرح این پژوهش نیمه‌آزمایشی با اجرای پیش‌آزمون _ &nbsp;پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان سرپرست خانوار در شهرکرد در سال 1401 بود. در این پژوهش با روش نمونه‌گیری هدفمند تعداد 60 نفر که نمره پرسشنامه خودکارآمدی آن‌ها بین 17 تا 34 بود انتخاب و در دو گروه آزمایشی و یک گروه گواه (20 نفر آزمودنی در هر گروه) گمارش تصادفی شدند. سپس گروه‌های آزمایش تحت 8 جلسه شفقت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان شناختی -رفتاری مثبت‌نگر 120 دقیقه‌ای قرار گرفتند. داده‌های آزمودنی‌ها به‌وسیله پرسشنامه خودکارآمدی 17- </span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="letter-spacing:-.2pt">GSE</span></span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt"> گردآوری و در نهایت، توسط آزمون تحلیل واریانس با اندازه</span></span></span> <span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">گیری مکرر تجزیه‌وتحلیل شدند. <b>یافته‌ها:</b> یافته</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span mincho="" ms="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">‌</span></span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">ها نشان داد در دو مرحله پس‌آزمون و پیگیری میانگین نمره خودکارآمدی در دو گروه آزمایش نسبت به گروه گواه تفاوت معناداری داشت. همچنین نتایج یافته‌ها حاکی از اثربخشی بیشتر درمان شناختی _ رفتاری مثبت‌نگر</span></span></span> <span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">بود.<b> نتیجه</b></span></span></span><b><span style="font-size:12.0pt"><span mincho="" ms="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">‌</span></span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">‌گیری</span></span></span></b><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">: بر اساس نتایج این پژوهش، پیشنهاد می‌شود درجهت افزایش خودکارامدی زنان سرپرست خانوار درکنار سایر روشهای درمانی از درمان شناختی _ رفتاری مثبت‌نگر نیز استفاده گردد.</span></span></span> <br> &nbsp;<span style="font-size:9pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:80%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b>Aim:</b> Due to the lack of proper training, female-headed households are suddenly faced with a lot of responsibilities without prior training, as a result of which they suffer stressful conditions and psychological pressure, and finally, the self-efficacy of these females is affected. The purpose of this research was to investigate the effectiveness of mindfulness-based compassion therapy and positive cognitive-behavioral therapy on female-headed households&#39; self-efficacy. <b>Methods:</b> The design of this research was quasi-experimental with pre-test, post-test and three-month follow-up with a control group. The statistical population of research included female-headed households in Shahrekord in the year 2022. In this research, 60 women whose self-efficacy questionnaire score were between 17 and 34 were selected through purposive sampling and were randomly assigned to 2 experimental groups and one control group (20 persons in each group). Then, the experimental groups were treated with eight 120-minute mindfulness-based compassion therapy and positive cognitive-behavioral therapy. The data were collected from the GSE-17 self-efficacy questionnaire, and finally, were analyzed through repeated measure analysis of variance. <b>Findings:</b> The findings showed that in the two stages of post-test and follow-up, the average score of self-efficacy in the two experimental groups was significantly different from the control group. Also, the results of the findings indicated the greater effectiveness of positive cognitive-behavioral therapy. <b>Conclusion</b>: Based on the results of this research, it is suggested to use positive cognitive-behavioral therapy along with other treatment methods to increase the self-efficacy of female-headed households.</span></span></span></span></span></span> شفقت درمانی, ذهن‌آگاهی, درمان شناختی _ رفتاری مثبت‌نگر, خودکارآمدی, زنان سرپرست خانوار Compassion therapy, mindfulness, positive cognitive-behavioral therapy, self-Efficacy, female-headed households 116 141 http://irancounseling.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-2624-2&slc_lang=fa&sid=1 Azam Rahbarian اعظم رهبریان rahbarian156@gmail.com 100319475328460011386 100319475328460011386 No Ph.D student in General Psychology, Department of Psychology, Faculty of Humanities Science, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran. rahbarian156@gmail.com دانشجوی دکترای روان‌شناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران. rahbarian156@gmail.com Tayebeh Sharifi طیبه شریفی t.sharifi@iaushk.ac.ir 100319475328460011387 100319475328460011387 Yes (Corresponding Author), Ph.D General Psychology, Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities Science, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran. t.sharifi@iaushk.ac.ir (نویسنده مسئول)، دکترای روان‌شناسی عمومی، دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران. t.sharifi@iaushk.ac.ir Ahmad Ghazanfari احمد غضنفری a.ghazanfari@iaushk.ac.ir 100319475328460011388 100319475328460011388 No Ph.D General Psychology, Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities Science, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran. a.ghazanfari@iaushk.ac.ir دکترای روان‌شناسی عمومی، دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران. rahbarian156@gmail.com