fa اثربخشی درمان پذیرش و تعهد (ACT) بر شرم درونی شده دانش آموزان دارای اضطراب اجتماعی مشاوره مدرسه School counselor پژوهشي Research &nbsp;<span style="font-size:9pt"><span style="line-height:80%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">هدف: </span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد (</span></span></span>ACT<span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">) بر شرم درونی شده دانش‌آموزان دارای اضطراب اجتماعی صورت گرفت. </span></span></span><span lang="FA" style="line-height:80%"><span style="color:#76923c">▐</span></span><b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> روش: </span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">روش پژوهش حاضر، نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون</span></span></span> <span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">با گروه کنترل می‌باشد. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانش‌آموزان پسر دارای علائم اضطراب اجتماعی دوره دوم مقطع متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ شهرستان اردبیل می‌باشد. 34 نفر با روش نمونه‌گیری هدفمند بعد از اجرای آزمون اضطراب اجتماعی </span></span></span>(SPIN)<span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> و مصاحبه‌ی بالینی انتخاب و به دو گروه ۱۷ نفری آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش پروتکل درمان پذیرش و تعهد </span></span></span>(ACT)<span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> فلمینگ، کوکووسکی و هریس را دریافت کرد ولی گروه کنترل هیچ‌گونه آموزشی را دریافت نکرد. قبل و بعد از جلسات درمان از پرسشنامه شرم درونی شده (</span></span></span>ISS<span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">) استفاده شد. داده‌ها بوسیله تحلیل کواریانس چند متغیره و تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. </span></span></span><span lang="FA" style="line-height:80%"><span style="color:#76923c">▐</span></span><b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> یافته‌ها: </span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">یافته‌های پژوهش نشان داد بین دو گروه آزمایش و کنترل از نظر شرم درونی ‌شده تفاوت معناداری وجود دارد و درمان پذیرش و تعهد (</span></span></span>ACT<span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">) می‌تواند باعث کاهش شرم درونی‌ شده دانش‌آموزان دارای اضطرب اجتماعی شود (05/0</span></span></span>p<<span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">). </span></span></span><span lang="FA" style="line-height:80%"><span style="color:#76923c">▐</span></span><b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> نتیجه‌گیری:</span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> به ‌طورکلی یافته‌های پژوهش نقش و اهمیت درمان پذیرش و تعهد</span></span></span>(ACT) <span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:80%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">&nbsp;را بر کاهش احساس شرم درونی ‌شده دانش‌آموزان دارای اضطراب اجتماعی را نشان می‌دهد.</span></span></span><span lang="FA" style="line-height:80%"><span style="font-family:"B Nazanin""></span></span></span></span></span></span></span> <div></div> <span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Aim: The present study aimed to examine the effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) in reducing internalized shame among students with social anxiety. <span style="color:#76923c">▌</span><b>Methods:</b> This study employed a semi-experimental pretest&ndash;posttest design with a control group. The statistical population consisted of all male upper secondary school students in Ardabil during the 2022&ndash;2023 academic year who exhibited symptoms of social anxiety. Following administration of the Social Phobia Inventory (SPIN) and a clinical interview, 34 students were selected through purposive sampling and randomly assigned to an experimental group (n = 17) and a control group (n = 17). The experimental group received an ACT intervention based on the protocol developed by Fleming, Kukowski, and Harris, whereas the control group received no intervention. The Internalized Shame Scale (ISS) was administered before and after the intervention. Data were analyzed using multivariate and univariate analyses of covariance (MANCOVA and ANCOVA). <span style="color:#76923c">▌</span><b>Results:</b> The findings revealed a significant difference between the experimental and control groups with respect to posttest scores of internalized shame. The results indicated that Acceptance and Commitment Therapy (ACT) significantly reduced internalized shame in students with social anxiety (p < .05). <span style="color:#76923c">▌</span><b>Conclusion:</b> The findings suggest that Acceptance and Commitment Therapy (ACT) is effective in reducing feelings of internalized shame among students with social anxiety and may be considered a useful intervention for this population.</span></span> درمان پذیرش و تعهد (ACT)؛ شرم درونی شده؛ اضطراب اجتماعی Acceptance and commitment therapy (ACT), Internalized Shame, Social anxiety 212 2231 http://irancounseling.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-2987-1&slc_lang=fa&sid=1 sajjad hajhosseini سجاد حاج حسینی No M.A. in General Psychology, Psychology department, Faculty of Sciences and Psychology, University of Mohaghegh, Ardabili, Ardabil, Iran. sajjad.hajhosseini@student.uma.ac.ir کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. sajjad.hajhosseini@student.uma.ac.ir Parviz porzoor پروبز پرزور Yes (Corresponding author), PhD in Psychology, Associate professor, Psychology department, Faculty of Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabi, Iran. p.porzoor@uma.ac.ir (نویسنده مسئول)، دکتری روانشناسی، دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. p.porzoor@uma.ac.ir akbar atadokht اکبر عطادخت No PhD in Psychology, Professor's, Department of Psychology, Faculty of Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabi, Iran. atadokht@uma.ac.ir دکتری روانشناسی، استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. atadokht@uma.ac.ir