دوره 18، شماره 72 - ( 12-1398 )                   جلد 18 شماره 72 صفحات 184-200 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Askari R, Heydarnia A, Abbassi H. The Effect of Relationship Enhancement Training on Increasing Women’s Marital Adjustment. JCR. 2020; 18 (72) :184-200
URL: http://irancounseling.ir/journal/article-1-230-fa.html
عسکری راضیه، حیدرنیا احمد، عباسی هادی. تأثیر آموزش برنامه بهبود رابطه بر افزایش سازگاری زناشویی زنان کم‌درآمد. فصلنامه علمی پژوهش های مشاوره. 1398; 18 (72) :184-200

URL: http://irancounseling.ir/journal/article-1-230-fa.html


دانشگاه بجنورد
چکیده:   (855 مشاهده)

هدف: یکی از مهم‌ترین عواملی ‌که بر بقاء، دوام و رشد خانواده اثر می‌گذارد، سازگاری زناشویی است. سازگاری زناشویی عبارت از وضعیتی است که در آن زن و شوهر در بیشتر مواقع احساس ناشی از خوشبختی و رضایت از همدیگر را دارند و فرآیندی است که در طول زندگی زن و شوهر به‌وجود می‌آید. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامه بهبود رابطه بر افزایش سازگاری زناشویی زنان تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی(ره) انجام شد.
روش: برای این منظور از روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. تعداد ۴۰ نفر از زنانی که داوطلب شرکت در جلسات بودند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. سپس گروه آزمایش به مدت ۶ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت آموزش گروهی برنامه بهبود رابطه زناشویی قرار گرفت و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. شرکت‌کنندگان دو گروه قبل و بعد از آموزش فرم ۳۲ سؤالی پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپانیر (۱۹۷۶) را تکمیل کردند.
یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که جلسات آموزش گروهی برنامه بهبود رابطه به طور معنی‌داری باعث افزایش سازگاری زناشویی و ابعاد مؤلفه رضایت، همبستگی، توافق و ابراز محبت  شده است (۰۵/۰>p).
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش می‌توان برای افزایش سازگاری و ارتقای رضایت زناشویی خانواده‌ها از برنامه‌های آموزشی مهارت _ محور استفاده کرد.
 

متن کامل [PDF 864 kb]   (514 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1394/12/15 | پذیرش: 1398/7/29 | انتشار: 1399/1/3

فهرست منابع
1. برنشتاین، ف. و برنشتاین، م. (2008). زناشویی‌درمانی. ترجمه حمید رضا سهرابی (1382). تهران: انتشارات مؤسسه خدمات فرهنگی رسا.
2.  بلداجی، ا. ت.؛ فروزان، آ. و رفیعی، ح. (1390). کیفیت زندگی زنان سرپرست خانوار تحت پوشش سازمان بهزیستی کشور و زنان شاغل خدماتی. فصلنامه رفاه اجتماعی، دوره ۱۱، شماره ۴۰، صص 9-28.
3.  بولتون، ر. (2009). روان‌شناسی روابط انسانی (مهارت‌های مردمی): چگونه ابراز وجود کنید. ترجمه حمیدرضا سهرابی (1393). تهران: انتشارات رشد.
4.  جعفریزدی، ح. و گلزاری، ل. (1384). بررسی تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر سازگاری زناشویی زوج‌ها. دومین کنگره سراسری آسیب‌شناسی خانواده در ایران، دانشگاه شهید بهشتی. صص45-55.
5.  جمالی، چ. (1391). بررسی تأثیر آموزش غنی‌سازی ارتباط بر سازگاری زناشویی و سلامت روان دانشجویان متأهل دانشگاه پیام نور ارومیه. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه پیام نور واحد ارومیه.
6.  حیدرنیا، الف.؛ نظری، ع. و سلیمانیان، ع. (1393). اثربخشی برنامه پیشگیری و بهبود رابطه بر افزایش صمیمیت زناشویی زوج‌ها. فصلنامه مطالعات روان‌شناسی بالینی، شماره پانزدهم، سال چهارم، صص61-78.
7.  رﺳﺘﻤﯽ، م.، اﺑﻮاﻟﻘﺎﺳﻤﯽ، ع. و ﻧﺮیﻤﺎﻧﯽ، م. (1392). اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ درﻣﺎن ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﺑﻬﺒﻮد ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺮ ﺑﻬﺰیﺴﺘﯽ رواﻧﺸﻨﺎﺧﺘﯽ زوﺟﯿﻦ ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر. ﻣﺠﻠﻪ ﻣﺸﺎوره و روان‌درﻣﺎﻧﯽ ﺧﺎﻧﻮاده، 3 (1)، صص 123-105.
8.  شاه‌محمدی قهساره، ا. (1387). اثربخشی آموزش مهارت‌های ارتباطی بر افزایش سازگاری زناشویی همسران معتادان و پیشگیری از معتادان مرد شهر اصفهان. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه الزهرا.
9.  علی‌اکبری دهکردی، م. (1389). رابطه جنسی زنان با سازگاری زناشویی. مجله علوم رفتاری. 4 (3)، صص 199-206.
10.  فروقان‌فر، م. (1385). رابطه شیوه‌های حل مسأله با سازگاری زناشویی دانشجویان متأهل. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید بهشتی.
11.  کیمیائی، س. ع. (1390). شیوه‌های توانمندسازی زنان سرپرست خانوار. فصلنامه رفاه اجتماعی، دوره ۱۱، شماره ۴۰، صص 63-92.
12.  گوردون، ت. (1380). فرهنگ تفاهم در ارتباط والدین و فرزندان. ترجمه پریچهر فرجادی. تهران: آئین تفاهم.
13.  محبی‌کیا، ر. (1387). تأثیر آموزش مهارت‌های ارتباطی با رویکرد شناختی رفتاری بر سازگاری زناشویی زنان. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی.
14.  ملازاده، ج.؛ منصور، م.؛ اژه‌ای، ج. و کیامنش، ع. (1381). سبکهای رویاروگری و سازگاری زناشویی در فرزندان شاهد. مجله روان‌شناسی، سال ششم، شماره 3، صص 225-275.
15.  نظری، ع. و نوابی‌نژاد، ش. (1383). بررسی تأثیر برنامه بهبود رابطه بر رضایت زناشویی زوجین هردو شاغل. مجله تازه‌ها و پژوهش‌های مشاوره. جلد 4، شماره 13.صص 35-59.
16.  نظری، ع. (1386). بررسی تأثیر برنامه بهبود رابطه بر میزان پرخاشگری و رضایت جنسی زنان شاغل. مجله علمی پژوهشی تحقیقات زنان، سال دوم، شماره اول. صص 9-32.
17.  یارمحمدیان، ا.؛ بنکدار هاشمی، ن. و عسگری، ک. (1390) تأثیر آموزش هوش هیجانی و مهارت‌های زندگی بر سازگاری زناشویی زوج‌های جوان. مجله دانش و پژوهش در روان‌شناسی کاربردی، 12 (2)، صص 3-12.
18.  Blanchard, V.L., Hawkins, A. J., Baldwin, S. A., & Fawcett, E. B. (2009). Investigating the effects of marriage and relationship education on couples' communication skills: A meta-analytic study. Journal of Family Psychology, 23 (2), 203-214. [DOI:10.1037/a0015211]
19.  Duquette, D. R. (2003). A program design of a relationship enhancement seminar for same-sex couples who are HIV sero-discordant. [dissertation]. Carlos: Albizu University.
20.  Fleishman, J. A. (1999). Personality characteristic and coping patterns. Journal of health and social behavior, 25, 229-244. [DOI:10.2307/2136671]
21.  Ginsberg, B.G. (2006). Relationship Enhancement couple therapy and couple group therapy, 30 (2), 5-24.
22.  Gottman, J. M. (1998). Psychology and the study of marital processes. Annual review of psychology, 49 (1), 169-197. [DOI:10.1146/annurev.psych.49.1.169]
23.  Guerney Jr, B. G., & Scuka, R. F. (2004). Relationship enhancement program: auxiliary manual (3rd ed.) Bethesda, MD: IDEALS.
24.  Guerney, Jr, B. G., (1999). Relationship enhancement family therapy: the experiential format (p-family). Bethesda, MD: IDEALS.
25.  Halford, W. Kim & Bodenmann, Guy. (2013). Effects of relationship education on maintenance of couple relationship satisfaction. Clinical Psychology Review, 33 (4), 512-525. [DOI:10.1016/j.cpr.2013.02.001]
26.  Hansson, K. M., & Landbland, A. (2008). Couple therapy: Effectiveness of treatment and long term follow up. Journal of family therapy, 28,136-152. https://www.sabteahval.ir/default-65.aspx. [DOI:10.1111/j.1467-6427.2006.00343.x]
27.  Kalkan, M., & Ersanli, E. (2008). The effect of the marriage Enrichment program based on cognitive behavioral approach on the marital adjustment. Journal of psychology, 155 (7), 651-692.
28.  Murat. Y. B., & Karaban, T. F. (2007). Effect of a couple communication program on marital adjustment. Dio: 10/3112/jafn.2007.01.060053.
29.  Nichols, M., & Schwartz, L. (1998). Family therapy: concepts and methods Boston: Allyn and Bacon.
30.  Razavi, D. & Delvaux, N, (2007). Can life skills be thought? British journal of hospital medicine, 43,215-217.
31.  Sholenberger, matthew A. (2001). Increasing marital adjustment in graduate students and their spouse through relationship enhancement. Dissertation. State university, 36-68.
32.  Spanier, G. B. (1976). Measuring dyadic adjustment: New scales for assessing the quality of marriage and similar dyads. Journal of Marriage and the Family, 38, 15-28. [DOI:10.2307/350547]
33.  Stanley, S. M., Blumberg, S. L., & Markman, H. J. (1999). Helping couples fight for their marriages: The PREP approach. In R. Berger & M. T. Hannah (Eds.), Preventive approaches in couples therapy (pp. 279-303). Philadelphia, PA, US: Brunner/Mazel.
34.  Yalcin, B. M. and Karahan, T. F. (2007).Effect of a couple communication program on marital adjustment. Journal of the American Board of Family Medicine, 36-44. [DOI:10.3122/jabfm.2007.01.060053]

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهش های مشاوره می باشد.

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Counseling Research