معصومه جلیلی، زهرا افتخارصعادی، رضا پاشا، پرویز عسگری، فریبا حافظی،
دوره 21، شماره 81 - ( 3-1401 )
چکیده
هدف: هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی روشهای تحلیل رفتار متقابل و ایماگوتراپی بر بهبود مهارتهای ارتباطی، حل تعارض و حساسیت به طرد زوجین شهرستان مسجد سلیمان بود. روش پژوهش: روش این پژوهش آزمایشی، با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل و پیگری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زوجین مراجعهکننده به مراکز مشاوره مسجد سلیمان در سال 1398 بود. از بین جامعه آماری ابتدا به روش نمونهگیری تصادفی 4 مرکز مشاوره انتخاب، و در ادامه تعداد 20 زوج (40 نفر) از این مراکز به روش تصادفی در قالب سه گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند (10زوج برای هر گروه). گروههای آزمایش به مدت 10 جلسه یک ساعت و نیمه تحت آموزش قرار گرفتند، اما گروه کنترل آموزشی را دریافت نکردند. به منظور جمعآوری دادههای پژوهش از پرسشنامه مهارتهای ارتباطی کویین دام، پرسشنامه استاندارد حساسیت به طرد (RSQ) و پرسشنامه تعارض زناشویی (MCQ)استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش از تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر چند متغیره استفاده شد. یافتههای پژوهش: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل یافتههای پژوهش نشان داد که روش تحلیل رفتار متقابل و ایماگوتراپی هر دو بر متغیرهای مهارتهای ارتباطی، حل تعارض و حساسیت به طرد زوجین اثر داشته است (P<0/05). نتیجهگیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که روشهای تحلیل رفتار متقابل و ایماگوتراپی در بهبود مهارتهای ارتباطی، حل تعارض و حساسیت به طرد زوجین موثر است، با این حال روش تحلیل رفتار متقابل نسبت به ایماگوتراپی دارای اثربخشی بیشتری بود.
آقای مجتبی حافظی، دکتر مسعود جان بزرگی، دکتر مسعود آذربایجانی،
دوره 25، شماره 97 - ( 3-1405 )
چکیده
هدف: این مطالعه با هدف بررسی تجربه زیسته عوامل تداوم رنج ناشی از شکست عشقی در دختران و پسران شکستخورده عشقی در بستر فرهنگ ایران، صورت پذیرفته است.
روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و با اتکا بر روش تحلیل محتوای بنگستون (۲۰۱۶) انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش را کلیه مردان و زنان ساکن شهر قم که تجربه شکست عشقی داشتند، تشکیل میدادند. با اتخاذ روش «نمونهگیری هدفمند با حداکثر تنوع» و رعایت اصل اشباع، مصاحبههای نیمهساختاریافته با 15 نفر (10 زن و 5 مرد) انجام پذیرفت. فرآیند تحلیل دادهها شامل طی چهار گام ازمتنگیری، بهمتندهی، مقولهبندی و یکپارچهسازی صورت گرفت. جهت اطمینان نتایج حاصل بهدست آمده، چهار ملاک «اعتمادپذیری»، «تأییدپذیری»، «انتقالپذیری» و «اتکاپذیری» بر اساس استانداردهای لینکن و گابا تحلیل گردید. جهت دستیابی به ملاک «اتکاپذیری»، 10 نفر از متخصصان محاسبه «شاخص روایی محتوایی»(CVI) صحت یافتهها را تأیید کردند.
یافتهها: یافتههای حاصل از پژوهش نشان داد عوامل تداوم رنج ناشی از شکست عشقی شامل 14 زیرمقوله، 2 مقوله و 1 درونمایه میباشد. این عوامل شامل واکنشهای تداومبخش (عدم قطع تماس، اصرار به دیدار دوباره، پیگیری شریک عاطفی، رجوع زیاد به محرکهای یادآور، گوشهگیری و عدم فعالیت، آسیب رساندن به خود و حمایت اجتماعی پایین) و شناختهای تداوم بخش (شناختهای متعارض معنوی، شناختهای متعارض فردی، نشخوار فکری پیرامون دلیلیابی، سرزنش خود، امید به بازگشت رابطه، سرکوبی افکار و احساسات و افکار بیمعنایی و پوچی) میباشد.
نتیجهگیری: نتایج حاصل از این مطالعه، زمینه را برای تدوین مداخلات مشاورهای و درمانی مبتنی بر فرهنگ بومی با قابلیت کاربرد در مراکز مشاورهای و خدمات روانشناختی، بهمنظور کاهش نشانگان بالینی ناشی از شکست عشقی مهیا ساخته است.
