4 نتیجه برای ذهن آگاهی
علی سلیمانی، سیدکاظم رسولزاده طباطبایی، پرویز دباغی، پرویز آزادفلاح، ارسیا تقوا،
دوره 14، شماره 54 - ( 4-1394 )
چکیده
_ _ _ چکیده تاریخ دریافت: 15/3/94_ تاریخ پذیرش: 15/5/94 پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی شیوه درمانگری فعالسازی طرحوارههای معنوی مبتنی بر ذهن آگاهی در کاهش علائم وابسته به سوءمصرف مواد و کنترل تکانه در بیماران مرد معتاد به متآمفتامین در پاییز و زمستان 1393 انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه معتادینی بودکه دریکی از اقامتگاههای دارای مجوز بهزیستی شهر تهران و حومه اقامت داشتند. به منظور بررسی فرضیه پژوهش، تعداد 30 نفر از معتادین به شیشه که در یکی از کمپهای بزرگ اقامتی در شهر تهران اقامت داشتند به طور داوطلبانه انتخاب و به صورت جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. جهت سنجش وضعیت فرد از نظر سوءمصرف از مصاحبه SCID-CV و برای سنجش متغیرهای وابسته پژوهش، از پرسشنامههای نیمرخ اعتیاد مودزلی(مارسدن و همکاران،1998)و تکانشگری بارت (ویرایش یازدهم،2004) در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری(مانکووا) وآزمون اندازهگیری مکرر نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل از نظر متغیرهای وابسته یعنی میزان علایم روانی - فیزیولوژیک و کنترل تکانه درهر دو مرحله پس آزمون و پیگیری تفاوت معنیدار در سطح 01/0 وجود دارد. همچنین اثرات مداخله پس از 3 ماه پایداری معنی داری را نشان میداد .یافتههای پژوهش حاضر نشان داد که درمان فعالسازی طرحوارههای معنوی مبتنی بر ذهن آگاهی توانسته است در حد معناداری علائم مربوط به هر دو متغیر وابسته تحقیق را کاهش دهد. .
علی طاهری، غلامرضا منشئی، احمد عابدی،
دوره 19، شماره 75 - ( 9-1399 )
چکیده
هدف: هدف پژوهش مقایسه اثربخشی آموزش ذهن آگاهی نوجوان محور با آموزش هیجان محور بر عزتنفس و مشکلات خواب نوجوانان پسر بود. روش: پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری بود. جامعه آماری شامل نوجوانان داغدیده مراجعهکننده به مراکز مشاوره آموزشوپرورش شهر شیراز در سال 97-1396 بودند. از میان آنها 48 نفر به شیوه نمونهگیری هدفمند انتخاب و با روش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایداده شدند. گروه آزمایشی ذهن آگاهی نوجوان محور در طی 10 جلسه 1 ساعته و گروه آزمایش هیجان محور در طی 8 جلسه 1 ساعته بهصورت گروهی تحت آموزش قرار گرفتند. آزمودنیها به کمک پرسشنامه عزتنفس کوپر اسمیت (1967) و کیفیت خواب پیتزبورگ (1998) پیش از آغاز درمان، پایان جلسات درمان و همچنین مرحله پیگیری 45 روزه پس از آموزش گروهی ارزیابی شدند. گروه گواه بدون هیچ آموزش گروهی بودند. جهت تجزیهوتحلیل دادهها از تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد بهکارگیری ذهن آگاهی نوجوان محور و هیجان محور بر عزتنفس و مشکلات خواب نوجوانان داغدیده موثر است (05/0< p) و گروه ذهن آگاهی نوجوان محور تأثیر بیشتری از هیجان محور داشته است و تغییرات در طول زمان پایدار بود. نتیجهگیری: بر این اساس میتوان نتیجه گیری کرد که ذهن آگاهی نوجوان محور و هیجان محور بر عزت نفس و مشکلات خواب نوجوانان داغدیده موثراست و ذهن آگاهی نوجوان محور بر افزایش عزت نفس و کاهش مشکلات خواب موثرتر بود.
فاطمه محمودی، محمدرضا بلیاد، معصومه ژیان باقری، مهدی شاه نظری، کیانوش زهراکار،
دوره 22، شماره 88 - ( 10-1402 )
چکیده
هدف: توجه به سطح سلامت و بهزیستی روانشناختی دانشجویان به عنوان مهمترین آینده سازان کشور، از اهمیت بسزایی برخوردار است. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی و ارایه یک مدل پیشبینی از بهزیستی روانشناختی آنها براساس ذهنآگاهی با میانجیگری سبکهای مقابلهای بود. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود که با روش مدل معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری تحقیق دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه شهید بهشتی بودند که از بین آنها 365 نفر با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. به منظور جمع آوری دادهها از پرسشنامههای ذهنآگاهی، سبکهای مقابلهای و بهزیستی روانشناختی استفاده گردید. پایایی و روایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی تأییدی مورد تأیید قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزارهای SPSS و AMOS استفاده شد. یافتهها: یافتههای حاصل از این پژوهش نشان داد که ذهنآگاهی بر سبک مقابلهای مسألهمدار (917/8 t=) و بهزیستی روانشناختی (269/9 t=) اثر مثبت و معنادار ی دارد اما بر سبک هیجانمدار (497/7-t=) و سبک اجتنابی (232/6-t=) اثر منفی و معناداری دارد. همچنین سبک مقابله ای مسأله مدار بر بهزیستی روانشناختی (288/3t=)، اثر مثبت و معناداری دارد اما اثر سبک هیجان مدار و سبک اجتنابی بر بهزیستی روانشناختی به لحاظ آماری معنادار نیست. همچنین نقش میانجی سبک مقابلهای مسألهمدار در رابطه ذهنآگاهی و بهزیستی روانشناختی (098/3t=) معنیدار است. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که مدل پیش بین ارائه شده از برازش مناسبی برخوردار است و متغیرهای ذهنآگاهی و سبک مقابلهای مسألهمدار در بهزیستی روانشناختی اثرگذار هستند.
مریم توکلی، علی طاهری، پریسا حریری،
دوره 23، شماره 90 - ( 4-1403 )
چکیده
هدف: از انجام پژوهش بررسی اثر بخشی آموزش ذهنآگاهی نوجوانمحور و مداخلات روانشناسی مثبتنگر بر عزتنفس و مشکلات خواب نوجوانان دختر شهر آباده بود.
روش: پژوهش حاضر از لحاظ روش توصیفی از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان دختر مشغول به تحصیل شهر آباده بودند که 45 نفر از آنها با نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه (آموزش ذهنآگاهی نوجوانمحور؛ مداخلات روانشناسی مثبتنگر و کنترل) گماشته شدند. ابزار سنجش دو پرسشنامه عزتنفس کوپر اسمیت و کیفیتخواب پیتزبورگ بود.
یافتهها: رابطه بین پیشآزمون با پسآزمون در نمرات عزتنفس و مشکلات خواب معنادار شد (05/0>p). سایر یافتهها نشان داد اثر اصلی گروه معنادار است که نشان میدهد عزتنفس و مشکلات خواب در مرحله پسآزمون در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری دارند (001/0=P).
نتیجهگیری: نتایج نشان داد آموزش ذهنآگاهی نوجوانمحور و مداخلات روانشناسی مثبتنگر باعث افزایش عزتنفس و کاهش مشکلات خواب نوجوانان دختر میشوند. همچنین مداخله ذهنآگاهی نسبت به مداخله رواندرمانی مثبتنگر تأثیر بیشتری بر افزایش عزتنفس و کاهش مشکلات خواب نوجوانان دختر داشت