ShafiabadY A. Determining the Effectiveness of the Group Education of Seligman's Positive Psychology and the Islamic Approach based on Quranic Teachings on Increasing the Happiness of Married Women. QJCR 2018; 17 (66) :33-58
URL:
http://irancounseling.ir/journal/article-1-812-fa.html
مهدی پور ربابه، بهشتی سعید، شفیع آبادی عبدالله، دلاور علی. مقایسه اثربخشی آموزش گروهی روانشناسی مثبتگرای سلیگمن و رویکرد اسلامی مبتنی بر آموزههای قرآنی بر افزایش شادکامی زنان شاغل متأهل. پژوهش های مشاوره. 1397; 17 (66) :33-58
URL: http://irancounseling.ir/journal/article-1-812-fa.html
دانشگاه علامه طباطبایی
چکیده: (8513 مشاهده)
هدف: هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی آموزش گروهی روانشناسی مثبتگرای سلیگمن و آموزههای قرآنی بر افزایش شادکامی زنان شاغل متأهل بود. روش: این پژوهش با طرح نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون، پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه زنان شاغل متأهل آموزش و پرورش شهر آمل در سال تحصیلی 96-1395 بود که به روش نمونهگیری هدفمند با در نظر گرفتن نمره پایین شادکامی آکسفورد و ملاکهای ورود و خروج 75 نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی ساده در 3 گروه 25 نفر (دو گروه آزمایش و یک گروه گواه) گمارده شدند. هر دو گروه آزمایش 4 جلسهی 90 دقیقهای هفتگی، تحت آموزشهای روانشناسی مثبتگرا و آموزههای قرآنی قرار گرفتند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه شادکامی آکسفورد استفاده شد. دادهها با استفاده از طرح اندازهگیری مکرر و آزمون d کوهن تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد که هر کدام از روشهای آموزشی بر افزایش شادکامی زنان شاغل متأهل تأثیر معناداری داشت (01/0p<). با این وجود، روش مبتنی بر آموزههای قرآنی در مقایسه با روانشناسی مثبتگرا مؤثرتر بود (01/0>p). نتایج پیگیری نیز نشان داد روشهای آموزش اثر ماندگاری داشته است (05/0>p). نتیجهگیری: با توجه به یافتههای پژوهش این نتیجهگیری به دست آمد که میتوان از طریق آموزش مداخلات روانشناسی مثبتگرا و آموزههای قرآنی به افزایش شادکامی زنان کمک نمود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
دریافت: 1397/1/18 | پذیرش: 1397/6/17 | انتشار: 1397/6/17